گفتگو با مرتضی خلیلی پیما بازنشسته کار آفرین شهرداری تهران

ایجاد شده توسط : Admin5ir10
1396/11/24
rating

بازنشستگی می تواند آغازگر دوران جدیدی باشد. این جمله را بازنشسته  فعال شهرداری تهران می گوید. این بازنشسته شهرداری تهران  علاوه بر آتشنشانی، سابقه فیلمبرداری، اختراع دستگاه زنده یاب و تاسیس دو شرکت را در کارنامه خود دارد.برای آشنایی بیشتر با این بازنشسته شهرداری تهران می توانید متن ذیل را بخوانید


به گزارش روابط عمومی سازمان بازنشستگی شهرداری تهران، مرتضی خلیلی پیما، در سال 1329 در قائم شهر متولد شد. تا پیش از ورود به شهرداری، تحصیلاتش  تا سوم دبیرستان بوده اما  پس از استخدام ادامه تحصیل داده و به همین سبب توانسته از آتش نشان در دوران کارآموزی به کاردان فنی، معاون فرمانده، فرمانده و در نهایت رئیس ایستگاه ارتقا پیدا کند.

وی تجارب جالبی از زمان کار دارد و در این باره می گوید: کبار شیلنگ آتش نشانی رها شد و به پای من اصابت کرد و من را در هوا معلق کرد و با اینکه کلاه ایمنی بر سر داشتم، سه روز به کما رفتم. در پیش آمد دوم، ریزش آوار اتفاق افتاد و من که برای نجات دو نفر از بچه ها رفته بودم، گرفتار آوار شدم و از طبقه چهارم به زیرزمین کشیده شدم. چشمانم را که باز کردم، در هوا معلق بودم؛ اما صدای همکارانم را که به هم می گفتند من زیر آوار ماندم و باید مرا نجات دهند می شنیدم. اما صدای من به بیرون نمی رفت، در همین هنگام متوجه بیسیم شدم که در جیبم بود. این بود که به همکارانم اطلاع دادم سالم هستم و می توانند برای نجاتم اقدام کنند. حادثه سوم به سینما ایفل تهران در خیابان جمهوری باز می گردد. در زمان اطفای حریق، تابلوی این سینما در حالی که داشت بر روی همکارانم می­افتاد و من برای نجات آنها اقدام کرده بودم، دستم زیر این تابلو و ستون آن گیر کرد و همین موضوع سبب شد سه انگشت من بی حرکت شود.

این بازنشسته شهرداری تهران می گوید: با شروع جنگ تحمیلی و بمباران هایی که در تهران اتفاق می افتاد و سبب در زیر آوار مانده انسان ها می شد، انگیزه ای شد برای من که بتوانم دستگاهی صوتی- شیمیایی را طراحی و بسازم که کارکرد آن یافتن افراد زنده یا مرده در زیر آوار بود. ساخت این دستگاه یکسال به طول انجامید و سبب شد جایزه جشنواره خوارزمی را در سال 68 دریافت کنم. این دستگاه از سال 66 در سازمان آتش نشانی به طور عملی مورد بهره برداری و آزمایش قرار گرفت. در مسابقات بین المللی ساساکاوای ژاپن هم شرکت کردم و نفر دوم شدم.

خلیلی کارهای مفید دیگری را هم انجام داده و در مورد آن ها می گوید: همزمان که در سازمان آتش نشانی حضور داشتم، از سال 60 تا 66 در رادیو، برنامه «ایمنی و خانواده» را اجرا کردم. در سریال 13 قسمتی «فریاد و فریاد رس» که در سال  63 از سه شبکه تلویزییون پخش شد به عنوان فیلمبردار، مشاور کارگردان و هم همراه تیم آتش نشانی حضور داشتم. دلیل ورود من به حوزه رادیو و تلویزیون علاقه ای بود که به این شغل داشتم و اتفاقاتی که در طی فعالیت در این حرفه مشاهده کرده بودم. یادم می آید، قبل از پخش فیلم فریاد و فریاد رس، به طور متوسط سالانه دست 25 تا 30  کودک در چرخ گوشت گیر می کرد، اما پس از پخش این فیلم و طی سه سال این تعداد به سالی 3 الی 4 نفر رسید.

وی ادامه می دهد: دوران بازنشستگی به نظر بنده با توجه به نگاه افراد متفاوت است و بسته به طرز فکر افراد می تواند خوب یا بد سپری شود، نگاه بنده به این دوران به عنوان دوران جدیدی برای آغاز شغل و فعالیت دوباره است. این بود که بنده پس از بازنشستگی مرحله دوم کارم را آغاز کردم. هنگام شروع با دو پرسنل که هر دو از بازنشستگان آتش نشانی بودند، آغاز کردم و امروز که حدود 20 سال از آن دوران می گذرد، 80 نفر پرسنل دارد .

خلیلی اضافه می کند: شرکت در دو بخش فعال است، سیستم های اعلام اطفای حریق و بخش تولیدی که به تولید چراغ های گردان آتش نشانی و پلیس می پردازد. پیش از تاسیس شرکت، اینگونه تجهیزات از کشور های دیگر به ایران وارد می شد، اما پس از تولید، نه تنها نیاز کشور را پاسخگو هستیم، بلکه  به بسیاری از کشورها از جمله ترکیه، عراق، ارمنستان، ترکمنستان و آسیای میانه، محصولات خود را صادر می نماییم. در این حوزه سعی کردم با تجربه ای که کسب کردم، رقیب این تولیدات در کشورهای پیشرفته باشم و محصولات را مطابق بهترین کیفیت تولیدی در کشورهای اروپایی، عرضه کنیم.

وی خطاب به  همه کسانی که در شرف بازنشستگی هستند نیز می گوید: احساس نکنید با بازنشستگی از اجتماع طرد خواهید شد، بازنشستگی دوران جدیدی از زندگی است که می تواند آغازگر باشد.


 


  نظرات