41 - سید اکبر خادمیان نائینی - توازنده تار و دف

ایجاد شده توسط : admin1957
1392/4/15
rating

جناب آقای خادمیان از بازنشستگان هنرمند شهرداری تهران است که فعالیت هنری خود را در دوران بازنشستگی آغاز کرده و این دوران را فرصتی می داند تا با بهره گیری از آن می­توان به نیازهای معنوی و روانی خود را پاسخ گفت. گفتگویی کوتاه با این هنرمند بازنشسته در ادامه می آید.


معرفی

به نام خداوند، بنده اکبر خادمیان هستم، در سال 1337 در تهران متولد شدم. تحصیلات خود را تا مقطع فوق دیپلم راه و ساختمان ادامه دادم. در سال 60 ازدواج کردم. همسرم دبیر بازنشسته هستند و سه فرزند دختر دارم که هر سه تحصیلات دانشگاهی دارند.

فعالیت در شهرداری

سال 1356 از طریق دوستان مطلع شدم که شهرداری نیرو می گیرد، مراجعه کردم و پس از مصاحبه و گزینش وارد شهرداری تهران شدم. در ابتدا وارد قسمت شهرسازی مرکز شدم و پس از انقلاب در سال 57 در فعالیت های انقلابی شرکت کرده و در شهرداری عضو هیات مدیره انجمن اسلامی بودم. در همین سال به واحد بهسازی عمران گود نشینان جنوب تهران منتقل شدیم. پس از آن به منطقه 2، 17 و 10 رفته و آخرین سمت بنده در منطقه 10، مسئول امور کسب بود و در سال 1387 بازنشست شدم.

بهره­مندی از فرصت دوران بازنشستگی

از دوران جوانی به موسیقی علاقه مند بودم و همیشه دوست داشتم یک یا دو ساز را بنوازم. پس از بازنشستگی این فرصت فراهم شد که نواختن تار را آغاز کنم و اکنون هم حدود 5 سال است که در این هنر فعالیت دارم. در آموزشگاه نوای تار زیر نظر استاد غفوری آموزش دیدم. البته در کنار تار، دف را نیز نزد استاد اردوبادی فراگرفتم.




سه گروه بازنشسته

دوران بازنشستگی هم می تواند خوب سپری شود و هم بد. این موضوع به نگاه افراد به این دوران باز می گردد و اینکه این دوران را چگونه بگذرانیم. به نظرم افراد در این دوران به سه گروه دسته بندی می شوند. دسته اول افرادی هستند که پس از بازنشستگی، فعالیت های اقتصادی خود را ادامه می دهند، دسته دوم افرادی هستند که در دوران بازنشستگی به فعالیت های هنری و ورزشی و ... می پردازند و دسته سوم هم کسانی هستند که کاری در این دوران انجام نداده و بازنشستگی را بیشتر با تماشای تلویزیون و خوابیدن و در پارک نشستن می گذرانند که به نظرم حالت سوم چون انفعال کمتری دارد، افراد بیشتر دچار افسردگی و انزوا می شوند. پیشنهادم هم به همکارانی که در شرف بازنشستگی هستند این است که حتما برای این دوران برنامه ریزی داشته باشند و سعی کنند این دوران را همراه با فعالیت در حوزه های مختلف سپری کنند. 

بنده در این دوران در کنار هنر نوازندگی، در زمینه ورزشی، به همراه دوستان کوهنوردی می کنیم. هم چنین هر روز یک ساعت پیش از اذان مغرب جلسه قرآن در مسجد برگزار می کنیم. ورزش و فعالیت های بدنی در سلامتی جسمی و حتی پرورش روح اثر بسزایی دارد. در کنار آن موسیقی نیز روح را پالایش کرده، آنرا جلا می بخشد.




توجه به نیازهای معنوی و فرهنگی بازنشسته ها

عملکرد سازمان بازنشستگی در حال حاضر بهتر از گذشته است و توجهشان به بازنشسته ها در زمینه خدمات رفاهی و بهداشتی بیشتر شده، اما به لحاظ فرهنگی و معنوی برنامه های چندانی برای بازنشسته ها ارائه نمی شود. پیشنهاد من این است که در کنار خدمات رفاهی ارائه شده به بازنشستگان، خدمات فرهنگی و معنوی در قالب برگزاری کلاس های مختلف ارائه شود، از جمله سمینارهای روانشناسی و همایش هایی با موضوعات معنوی و ... چرا که بازنشستگان، خصوصا کسانی که در شرف بازنشستگی هستند برای پذیرش این دوران نیاز به توجه معنوی بیشتری دارند.