23 - مصطفی کریمی - بازیگر

ایجاد شده توسط : admin1957
1392/3/18
rating

آقای مصطفی کریمی، یکی از هنرمندان بازنشسته شهرداری است که حدود 30 سال در هنر بازیگری نقش آفرینی کرده است. گفتگوی کوتاهی با این هنرمند بازنشسته داشتیم که در ادامه می آید.


بیوگرافی و ورود به شهرداری

با نام خدا. مصطفی کریمی، متولد سال 1321 هستم. تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم ادامه دادم. در سال 48 ازدواج کردم و حاصل این ازدواج دو فرزند پسر است. ورود بنده به شهرداری ابتدا در اداره آسفالت بود که در سال 1351 وارد شدم. این اداره در ارتباط با آزمایشات فنی و مکانیکی خاک بود. پس از انقلاب به سازمان جنوب عمران منتقل شدم و رئیس پروژه آسفالت مناطق جنوب تهران شدم. در آن زمان خیابان های یافت آباد، جوانمرد قصاب و ... هوز آسفالت نشده بود و وظیفه ما بازسازی این خیابان ها بود. پس از آن حدود 6 سال مسئول دفتر شهرداری منطقه 9 بودم. در این واحد فعال بودم تا در سال 1373 تقاضای بازنشستگی کردم. در مجموع حدود 23 سال در شهرداری فعالیت کردم.  

ورود به عرصه بازیگری

علاقه من به بازیگری به دوران دبیرستان باز می گردد. پیش از انقلاب در پیرانشهر هم برنامه رادیویی و هم نمایش اجرا می کردم. پس از آن به استان قزوین رفته و گروه تئاتری تشکیل دادیم و در آنجا نیز برنامه های رادیویی و نمایش را ادامه دادیم. در آنجا سه نمایشنامه با حضور خانم رنجبر اجرا کردیم. پس از آن به تهران آمده و در چندین تئاتر از جمله تئاتر نصر، پارس و مرجان، جامعه ماربد اجرا کردم. پس از انقلاب با تغییرات بسیاری که در سینما و تئاتر اتفاق افتاد، من و بسیاری از بازیگران از هنر بازیگری دور ماندیم تا اینکه در سال 65 در پروژه برادران شایسته که از تهیه کنندگان به نام هستند، برای بازی به سمنان رفتیم. پس از آن و البته پس از بازنشستگی تا سال 84، حدود 20 سریال و 5 فیلم سینمایی بازی کردم. در این سالها با اساتید بزرگ هنر بازیگری از جمله آقای جمشید مشایخی، محمد علی کشاورز، علی نصیریان، نیکی کریمی و سایر همکاران هم بازی بودم. در فیلم های سینمایی تختی، نابخشوده، آژانس شیشه ای و... و سریالهای شن های کف رودخانه، کاراگاه علوی و خاک سرخ بازی کردم.

البته در شهرداری نیز فعالیت­های هنری زیادی انجام دادم که به زمان جنگ باز می گردد. در آن زمان دستورالعملی مبنی بر اینکه کسانی که در حوزه هنری خصوصا بازیگری فعال هستند به ستاد جنگ آقای آهنگران در شهرداری مراجعه کنند. من اولین نفری بودم که برای این موضوع پیش قدم شدم. قرار بود نمایشنامه ای را برای رزمندگان و بسیجیان جبهه جنگ بازی کنیم. بدین ترتیب وارد ستاد جنگ شدیم و نمایشنامه ای به نام استاد حسن خیاط که بنده نقش پدر دو شهید را بازی می کردم، اجرا کردیم. پس از آن به مناسبت 22 بهمن نمایشنامه دیگری که در آن هجرت امام را به تصویر می کشید، نقش نقاش را بازی می کردم و با بازی در این تئاتر از سوی سید مرتضی طباطبائی، قائم مقام وزیر کشور و سرپرست وقت شهرداری تهران مورد تشویق قرار گرفتم. همچنان به فعالیت بازیگری ادامه دادم تا اینکه حدود 8 سال پیش بدلیل افسردگی و قرص هایی که مصرف می کردم مرا ناتوان به ارائه دیالوگ کرد و به همین دلیل از دنیای بازیگری خداحافظی کردم.

فعالیت هنری پس از بازنشستگی

پس از بازنشستگی با توجه به تجربه ای که در شهرداری در زمینه تکنولوژی خاک و آسفالت به دست آورده بودم در شرکتی خصوصی در کرج به عنوان رئیس کارگاه استخدام شدم. حدود شش ماه هم در این کارگاه بودم اما پس از آن بدلیل مشکلات کاری از فعالیت در این حوزه کنار کشیدم و پس از آن بود که بطور جدی وارد عرصه بازیگری شدم.

مرکزی برای هنرمندان

پیشنهاد بنده به شهرداری و سازمان بازنشستگی این است که با توجه به اینکه هنرمندان زیادی در این سازمان هستند، مرکز و یا اتاقی داده شود که هم فرصتی برای در کنار هم بودن را داشته باشند و هم اینکه با توجه به فعالیت و هنر آنها در بخش هایی که نیاز به همکاری آنهاست، از آنها دعوت شود. بطور مثال در سریال 125 که از طرف شهرداری بود، می توانستند از کارکنان یا بازنشستگان بازیگر در شهرداری دعوت کنند.

در پایان از سازمان بازنشستگی بدلیل خدماتی که برای بازنشستگان در نظر می گیرند سپاسگزاری می کنم و خواستار توجه به بازنشستگان با توجه به سطح نیازمندی آنان هستند، بالاخص بازنشستگانی که هنوز نتوانسته اند مسکنی داشته باشند.